Os Nosos Venres Musicais (XVII)

Esta entrada é posible grazas a Joyceline Iglesias, que nos presentou a Candice Breitz. Dedícanola a nós, ou sexa, a todos eses cantantes que nunca daremos o salto á fama por selo. Premede no nome desa artista sudafricana, ide a "work", buscade "video" e alí "Queen". Agardade un pouco e... a cantar que non o ides resistir!

Publicidade

Contamos cos mellores pilotos.

Para que xogues cos simuladores de a bordo.

Para que fagas películas de “terror aéreo”.

Para que soñes cos libros de fotos da biblioteca dos nosos avións.

O Segrair. A túa aerolínea.

Pensando en ti. Pensada para ti.

Os Nosos Venres Musicais (XVI)

Esta semana dedicámoslles os nosos venres musicais a Antía, Samantha, Daniel e Altair gañadores do Concurso de Cartas de Amor e fans de Porta.

Porta naceu en 1988 en Barcelona. O seu alcume, "El Portador", elixiuno el mesmo, e foron os seus amigos quen o acurtaron e deixaron en "Porta".Aos 9 anos comezou a interesarse polo rap, pero non foi ata os 12 cando empezou a escribir. Ademais do Hip Hop gústalle o New Metal e grupos como Linkin Park e Limp Bizkit e foi el mesmo quen colgou as súas maquetas en internet e a partir dese momento a súa música non deixou de soar.

MI REALIDAD

O Capitán Kalandraka e o Ninja

Hoxe, e grazas a Mangas Verdes, descubrimos unha desas "chorradas" que tanto nos gustan e coas que sempre nos agasalla o Capitán Kalandraka e por unha vez, e sen que serva de precedente, queremos ser nós os que o sorprendamos a el.

Aínda que non sei eu se o conseguiríamos!!!

Teríanse coñecido xa o Capitán e o Ninja?

Os Clubs de Lectura "O Segrel"

Esta semana tivemos outra sesión dos clubs de lectura. Unha actividade coa que cada día estamos máis ilusionados e máis implicados e da que todos aprendemos tantísimo.

A última obra que leron os rapaces foi “El alma del bosque” de Manuel López Gallego, gustoulles moitísimo.
Falamos da influencia das compañías, tanto para ben como para mal, así como da posibilidade de reinserción dos delincuentes…

Membros do Club do Alumnado:

Sentados e de esquerda a dereita: Laura, Laura López, Lukas e Sara.

De pé e de esquerda a dereita: Roi, Ángela, Leonardo, Nerea, Michelle e Xano

Faltaba Paula, os exames do día seguinte foron os "culpables"...

Logo dun debate moi interesante subimos á aula de informática a seguir traballando con algunhas destas novas ferramentas que a Web 2.0 pon ao noso alcance e que tanto os motiva. Fixeron comentarios do libro lido e tamén algunha suxestión de lectura no seu blog.

“O blog dos segreis” naceu co obxectivo de ser un punto de encontro para o noso alumnado no que poder facer os seus comentarios, as súas suxestións de lectura, cine, música... Un espazo para debater, compartir, colaborar, en definitiva, para aprender; obxectivo este cara ao que nos imos achegando día a día.

Para a próxima reunión elixiron “O inferno de Marta” de Pascual Alapont.

No club dos pais e nais lemos « Sueños en el umbral » de Fatima Mernissi. Un libro marabilloso que nos proporcionou un tema de debate do máis interesante.

Nesta ocasión o club non se reuniu na biblioteca do centro, xa que decidimos comezar esta semana un roteiro polas bibliotecas das sociedades culturais das distintas parroquias do concello. A primeira elixida foi a Sociedade Cultura e Deportiva de “O Pote” de Maniños onde pasamos unha tarde moi agradable.

ASOCIACIÓN CRD "O POTE"

(Maniños - Fene)

O libro elixido para a próxima reunión é “La ladrona de libros” de Markus Suzak.

Estes clubs de lectura están a ser unha das mellores experiencias que se están a desenvolver dende a nosa biblioteca e que recomendamos a todos os que esteades interesados en poñelos en práctica.

Flores, Cartas... e Moito Amor

Por terceiro ano consecutivo, e con motivo do Día dos Namorados, convocouse un Concurso de Cartas de Amor, concurso que, como ven sendo habitual, congregou un elevado número de participantes.

Máis non foi o concurso o principal protagonista do día, este papel desempeñouno un marabilloso ramo de flores que, como acostuma acontecer nestas datas, chegou ben cedo ao noso instituto e cuxa destinataria, Verónica, recibiu de mans de Roberto, un dos nosos conserxes sempre disposto para estes menesteres.

QUE BONITO É O AMOR!!

Roberto e Verónica

Samantha, Daniel e Altair (Os gañadores do concurso)

Os Nosos Venres Musicais (XV)

Esta semana, e visto o éxito acadado polos nosos venres musicais "dedicados", imos dedicarlle este post a Ángela, membro dun dos nosos clubs de lectura, que lle gusta tanto a lectura como a música e que nos pediu, nun comentario feito o venres pasado, un dos temas de Mika.


Mika é un artista a quen comparan cunha mestura entre Freddie Mercury e Beck, que foi fichado no 2007 por un reactivado sello de música disco dos 70 "Casablanca Records". Recibe influencias do mundo do cómic, dos debuxos animados e de diferentes artistas da música pop.

RELAX, TAKE IT EASY

Amor, Música e Poesía

"Si no te conozco, no he vivido; si muero
sin conocerte, no muero, porque no he vivido."

Nat King Cole & Natalie Cole

"When I fall in Love"

When I fall in love,
It will be forever
Or I'll never fall in love.
In a restless world like this is,
Love is ended before it's begun
And too many moonlight kisses
Seem to cool in the warmth of the sun.

When I give my heart,
It will be completely
Or I'll never give my heart.
And the moment I can feel that
You feel that way, too,
Is when I fall in love with you.

And the moment I can feel that
You feel that way, too,
Is when I fall in love with you.

Collage multimedia desde Nova York

Por motivos profesionais, estiven uns días en Nova York o mes pasado. Alí coñecín a Joyceline Iglesias. Ten uns trinta anos, é condutora dun bus urbano e un avó seu foi natural de Barallobre, os outros tres eran descendentes de escravos de Louisiana. Cando me dixo que se sentía un pouco galega, recordoume a historia do Panchito de Castelao. Eu confeseille que, por culpa do cine, tamén me sinto un pouco neoiorquino.
Joyceline é unha artista multimedia con inquedanzas ecoloxistas. Preocupada polo consumismo e os residuos, todas as súas creacións son a partir de materiais doutros artistas que ela reutiliza para darlles un novo sentido.
Hoxe recibín un e-mail cunha obra que nos dedica aos da biblioteca. Fíxoa a partir dunha estrofa dun poema de Álvaro Cunqueiro, do popurrí de cancións da escena do elefante da película Moulin Rouge, dun versículo da Biblia e da secuencia final de Cinema Paradiso. A ver que vos parece.

“Namorar eu namoreina
con unha cantiga leda,
meu amigo”

"Que me bique cun bico da súa boca!" (Cant 1, 2)

Os Nosos Venres Musicais (XIV)

Esta semana queremos recordar aqueles tradicionais programas radiofónicos de cancións dedicadas. Unha nova experiencia, que se vos gusta, repetiremos de cando en vez.

Dedicámoslles o video "Umbrella" de Rihanna aos mozos e mozas de 4ºC, coa "esperanza" de que a forza de escoitar e cantar estes temas que tanto lles gustan consigan "aprender" inglés.

Nós sempre varrendo para a casa... que lle imos facer!!

Celebración do Antroido

A mañá do venres, o noso cole encheuse de xente que quería celebrar o Antroido connosco, algúns deles nunca estiveran antes por aquí...

A primeira en chegar foi Pipi Calzaslargas, pero non veu soa, chegou co Sr. Wilson, logo apareceron unha bruxa, unha "tunanta", algún obreiro da construción, labregos, unhas vacas moi marchosas, dous osos polares mortos de calor, un espantallo, un rockeiro, varios rapeiros e cantantes de Hip-Hop, unha noiva moi casquivana (paseou con catro mozos distintos o mesmo día da voda...), unha andaluza, varios nenos e nenas aos que nin tempo lles dou a quitar o pixama, uns clips de famobil, moitos mozos e mozas preparados para a festa, varias carapuchiñas vermellas coa avoa, os cazadores e mesmo o sr. lobo viña con todos eles, un moro, un xeque árabe, un rei e a mesma raíña Cleopatra e como non faltou ninguén tamén estivo celebrando o antroido connosco a Sra. Paca, a encargada da limpeza e para completar este cadro tan "pintoresco" tivemos ata un enterro. Como sería a festa que incluso a TVG mandou a Fene a un dos seus reporteiros.

A festa comezou coa degustación, por parte do xurado, dos postres que participaban no xa tradicional concurso de postres típicos. Houbo freixos, rosquillas, orellas, biscoitos... en cantidade suficiente para que despois do xurado, todos e todas puidésemos probalos. E trala degustación chegou a entrega de premios, houbo para todos, pois todos estaban boísimos!!

E como fin de festa tivemos un baile-karaoke. Pasámolo moi ben e quedamos convidados para a próxima. Que nos gustan as festas!!!

Super Cool On-line Guide!!

Vía "A Nosa Biblioteca", como é habitual, coñecimos esta fantástica ferramenta da Web 2.0.

Unha ferramenta que nos permite publicar na rede todo tipo de documentos rápida e fácilmente e o resultado, como podedes ver, é "moi chulo".

Como proba utilizamos a nosa primeira guía do ano, as nosas "Suxestións de lectura para a Paz". Comezamos cun documento moi pequeno, pero tras este virán máis... Picade en "open publication" e poderedes velo a pantaia completa.

Ferramentas da Web 2.0 para Bibliotecas 2.0!!!!

Os Nosos Venres Musicais (XIII)

Alfonso sempre fora un rapaz moi normal cunha noiva moi formal.

Un día Laura díxolle que quería ir a unha festa de disfraces. Para complacela, buscou ideas en internet e encontrou a Village People

Agora Alfonso quere ir á festa...pero sen Laura.

30 de Xaneiro: Día Internacional da Paz

Create Your Own

Existe, por desgraza, unha ampla mostra de conflitos armados onde constatar os diferentes graos de sufrimento e degradación do ser humano que toda guerra implica. Algúns, aparentemente esquecidos, deixaron, non obstante, feridas mal cicatrizadas e dispostas a reabrirse en calquera momento.Outros, case descoñecidos no imperdoablemente descoñecido continente africano, están xa perdidos sen remedio sexa cal sexa o resultado final da contenda.Tamén os hai cotiáns, perniciosos, que abandonan os primeiros titulares pero deixan rastros atrofiados, convertidos en xordas ladaíñas onde a traxedia individual de cada morte se dilúe en cifras carentes de sentido.
Sendo conscientes desta situación, no Día Internacional da Paz, eliximos a guerra de Iraq como símbolo do engano, a barbarie e a loucura que toda guerra implica.
Neste documento utilizamos unha breve selección de textos de poetas árabes representativos da desolación dun pobo ante a traxedia colectiva que asola moitos dos seus países. Tamén incluímos algunhas citas contra a guerra de varios pensadores e escritores da nosa cultura occidental..

Oiamos as súas voces porque temos o convencemento de que só escoitando persoas sosegadas e respectuosas de calquera cultura os seres humanos teremos unha mínima posibilidade de futuro. Este é o espírito que alenta o presente documento que forma parte da iniciativa colectiva das Bibliotecas Escolares Galegas non Día Internacional da Paz, por un mundo mellor e máis xusto.

Os materiais gráficos deste documento proceden das seguintes fontes
Iraq War Paintings Gerard Laing
Carteles contra una guerra – Signos por la paz (James Mann, Ed. Gustavo Gili)
Lions Clubs International Peace Poster Contest

Traballo colaborativo dos Blogues das Bibliotecas Escolares Galegas en prol da PAZ

POEMAS PARA A PAZ

Chegamos ao momento en que evocamos a PAZ como unha lembranza.

Impresionad@s polos horrores das guerras, pola manipulación da realidade que teñen feito os grandes e pequenos poderes para xustificala e pola destrución da memoria dos pobos, os ensinantes, os bibliotecarios, debemos seguir buscando co noso traballo o fortalecemento da PAZ e a verdade. A verdade porque somos os administradores dos materiais que conteñen todas as verdades, porque dunha información completa xorde a verdade. A PAZ porque o entendemento entre as persoas é a base do noso traballo; tratamos que comprendades, coñezades e aceptedes o que din outros, tentando abrir mentalidades, facilitando o acceso ás ideas expresadas ao longo dos séculos; todo o contrario do que conseguen as guerras. Por iso, colocamos a tarefa de nos opoñer a elas como a primeira e máis importante do noso labor cotián.
Un bo xeito de ir contra a guerra é divulgar a obra dos poetas que con palabras emocionates, moito máis impactantes que as balas, fixéronlles fronte. As persoas somos unha mestura de razón e sentimento; nas grandes cuestións necesitamos alimentar o corazón tanto como a cabeza, e os poetas saben alimentar o corazón.

Traballo colaborativo dos Blogues das Bibliotecas Escolares en prol da PAZ

Se te queres unir a esta iniciativa tes o código nesta ligazón

PAZ, PAU, PAIX, MIR, PEACE, BAKE, SHANTI, FREDE, NEEDED... (VII)

Mañá é o Día da Paz. Desde hai días as bibliotecas escolares galegas colaboramos pola primacía desta, tentamos lembrar á sociedade que é a palabra a que debe vencer sobre as armas, esas palabras que voan nos libros, nos poemas, que se transmiten polo diálogo e non polas armas. Cremos que é o Amor quen debe vencer ao egoísmo, a non-violencia debe vencer á violencia e a PAZ á guerra.

Sétimo traballo colaborativo dos Blogues das Bibliotecas Escolares Galegas en prol da PAZ
Se te queres unir a esta iniciativa tes o código nesta ligazón

POLA PAZ (VI)

Falamos de guerras, falamos de paz. Falamos dos nosos desexos dun mundo mellor. Fermoso sería que as armas fosen xoguetes que nunca servisen para matar. Conseguilo é o noso obxectivo.

Empeñados como estamos, proclamamos cada día

NON ÁS GUERRAS

Sexto traballo colaborativo dos Blogues das Bibliotecas Escolares Galegas en prol da PAZ
Se te queres unir a esta iniciativa tes o código nesta ligazón

POLA PAZ (V)

A violencia nas súas diferentes formas, como manifestación do despropósito, é un dos aspectos máis notables na obra de Goya. Foron precisamente os sucesos acontecidos durante a Guerra de Independencia (1808-1814) os que deron lugar a que Goya efectuase unha reflexión enormemente crítica e innovadora sobre a guerra, sobre as súas causas, brutais manifestacións e consecuencias.

(...) Francisco de Goya, escéptico ante as xustificacións da guerra, lonxe de apoiar coa súa obra os postulados ideolóxicos dalgún dos bandos contendentes, mostra o rostro máis escuro e abxecto da guerra, o dos mortos e os seus asasinos, o dos indefensos e os seus prepotentes violadores, o dos que padecen e os dos que gozan co padecemento alleo.

(...) A sensibilidade de Goya ante estes acontecementos produciu non só a súa mellor serie de estampas, senón un monumental berro contra a violencia nas súas diferentes formas, que non recoñece xustificación ningunha, e que grazas ao maxistral do seu tratamento técnico, formal e conceptual permite ao espectador comtemplar imaxes inherentes a toda guerra.

(...) As obras de Goya de contido bélico non mostran aos heroes militares ou populares que loitaron contra os franceses, de todos coñecidos grazas ás publicacións e ás galerías de retratos gravados amplamente difundidos na España do seu tempo. Nin tan sequera preséntannos feitos concretos acaecidos en lugares determinados. Pola contra Goya móstranos, partindo de acontecementos reais, a esencia dos mesmos, a representación universal do heroísmo, a brutalidade, a fame, a deseperación, a destrución, pero sobre todo a morte. E todo iso protagonizado polo pobo anónimo, verdadeira vítima da guerra.

José Manuel Mantilla. El libro de Los Desastres de la Guerra. Francisco de Goya. Madrid, 2007, Arlanza Ediciones.

Nota: Os títulos dos gravados reproducen a ortografia orixinal de Goya
Quinto traballo colaborativo dos Blogues das Bibliotecas Escolares en prol da PAZ
Se te queres unir a esta iniciativa tes o código nesta ligazón.

POLA PAZ (IV)

Violencia é que ainda no século XXI, os dereitos das nenas e nenos de todo o mundo seguen sen respectarse.

Pois ben, queremos achegarvos un poema de Xosé María Álvarez Blázquez, escritor que vai ser homenaxeado no Dia das Letras Galegas deste ano e que pouco a pouco iremos coñecendo ao longo do curso.

Fálanos duns nenos que teñen que vivir na rúa, da esmola da xente, e como ata a algunha xente lle chega a parecer normal esta situación tan inxusta.

Non é certo que os nenos teñan fame
Non pode ser.
Ben o sabedes todos
os que andades no mundo atafegados
á percura do pan dos vosos fillos.
Ises outros que vedes pola rúa
pedindo esmola,
non teñen fame, non, porque daquela
vos teríades morto de vergonza.
E ben vos vexo andar nos vosos
coches ou nos tranvías, a berrar de cousas
estranas: -¡viva, beba, baba, buba¡-
sen reparar naquil esfarrapado
que coa moura mauciña está petando
na porta de ferro.
Por iso penso que non é verdade
o que algún caviloso di dos nenos
que andan así petando pola vida.
-¡Non, home, non!- lle dixen a un
de aqueles
-A xente pasa leda......¡Fora boa
que andivesen a rirse dos seus crimes!.

Xosé María Álvarez Blázquez
(Tui 1915-1985)

Cuarto traballo colaborativo dos Blogues das Bibliotecas Escolares en prol da PAZ
Se te queres unir a esta iniciativa tes o código nesta ligazón

Club de lectura "O Segrel"

O club de lectura do alumnado organizouse no mes de novembro e está formado por oito rapazas e catro rapaces. Durante a primeira reunión decidimos entre todos que libros leríamos, con que frecuencia nos reuniríamos e que outras actividades desenvolveríamos ademais da lectura.

A verdade é que non tivemos ningún problema á hora de poñernos de acordo. Decidimos que o día de reunión sería os luns de catro e cuarto a sete menos cuarto. Cando lles plantexei a posibilidade de dedicar a segunda parte da xornada a traballar coas TICs (blogs, chats, taller de escritura….) todos sen excepción estiveron de acordo. Así que temos unha semana sesión presencial, na biblioteca do cole, e a seguinte vía web, a través do chat. Toda unha experiencia, ben, máis para min que para eles, para que enganarnos…

O primeiro libro elixido foi “Cando petan na porta pola noite” de Xavier P. Docampo, e se queredes saber algunhas das súas impresións, só tedes que ir a “O Club do Segrel”.

Na segunda xornada, creamos o “Blog dos Segreis”. Un blog no que eles podan facer os seus comentarios e suxestións de lectura, cine, música, e que lles gusta moitísimo. Primeiro nos habilitamos e logo pasamos a dar os primeiros pasos para publicar entradas, baixar fotos... e a verdade é que estas son as súas ferramentas, gústanlles, polo que están moi motivados e así aprenden todo dun xeito tan natural que non deixa de sorprendernos!

Durante a terceira xornada ademais de falar da obra de Xavier Docampo, que lles gustou moito, eliximos o segundo libro “El alma del bosque” de Manuel López Gallego e que trata o tema da reinserción social. E na segunda parte da sesión dedicámonos a chatear. Cantas risas, que ben o pasamos... Pero todo isto podedes velo nesta pequena presentación.

Club de Lectura de Pais e Nais

O Club de Lectura do Segrel de pais e nais constituíuse o pasado mes de outubro. Este club está formado por dez nais e dous pais, todos eles amantes da lectura e dispostos a reunirse cada quince días para falar de libros, de autores, de sentimentos e emocións.

Reunímonos os mércores de catro e media a sete e a experiencia está resultando do máis positiva e agradable. Como non coñecía os seus gustos e preferencias presenteilles na primeira reunión, unha selección moi variada de títulos e autores entre os que elixiron “O Capitán Lobo Negro” de Xesús Manuel Valcárcel, obra que rematamos de ler na terceira reunión do club, o pasado mércores 23 de xaneiro.

Ningún deles tiña lido nada deste autor. Destacaron a riqueza do seu léxico, as súas descricións, esa mestura de ironía e fantasía, en fin, que lles gustou moito. E para completar a xornada, nunca faltan as risas, as anécdotas e, por suposto, un bo café.

A próxima reunión será o mércores 13 de febreiro, e nesta ocasión a obra elixida é “Sueños en el umbral” de Fatema Mernissi.

E aquí vos presento aos membros do noso club.

Música pola PAZ (III)

Seguindo co noso traballo en prol dun mundo mellor no que o diálogo impere sobre o armamento, hoxe achegámosvos tres propostas musicais aínda quentiñas: toda unha proposta de karaoke pacífico para reflexionar.

Solo le pido a Dios:

Blowing in the wind:

Rosa de la Paz:

Terceiro traballo colaborativo dos Blogues das Bibliotecas Escolares en prol da PAZ

Se te queres unir a esta iniciativa tes o código nesta ligazón.