Pica na imaxe para ampliala.
E grazas á xenerosidade do blog amigo Raioteca da biblioteca Escolar do CEIP de Andrade (Pontedeume) achegámosvos este fantástico xogo para que comprobedes canto sabedes do San Valentín.
Blog da Biblioteca do IES de Fene
Pica na imaxe para ampliala.
E grazas á xenerosidade do blog amigo Raioteca da biblioteca Escolar do CEIP de Andrade (Pontedeume) achegámosvos este fantástico xogo para que comprobedes canto sabedes do San Valentín.
Con motivo da Celebración dos corenta anos do último concerto dos Beatles INICIARTE entra en O SEGREL para COMPARTIR a fantástica música da banda máis aclamada, ou unha das máis aclamadas, que tanto ten, de todos os tempos. Os nosos venres musicais vístense de gala para recibir tan prezado AMIGO.
A rutina dos xastres e oficinistas da céntrica rúa Saville Row fíxose cachizas por un inesperado estrondo: os Beatles nunha azotea no que sería o seu último concerto.
A lexendaria actuación, que os seguidores do cuarteto musical máis famoso da historia rememoraron na capital británica, produciuse o 30 de xaneiro de 1969, día que caeu nun xoves xélido e gris característico do inverno londiniense.
De xeito case improvisado, os «catro fabulosos de Liverpool» subiron ao tellado da sede do seu selo discográfico, Apple Records, situada no número 3 de Saville Row, a coñecida rúa na que os xastres tiñan -e algúns aínda conservan- os seus talleres.
Nin os costureiros, pampos nas súas fiestras, nin os viandantes, paralizados en plena rúa, saían da súa incredulidade: ¿A banda máis popular da época actuando en directo e gratis?
Pero si, eran eles: John Lennon, Paul McCartney, George Harrison e Ringo Starr coas súas melenas ao vento, embutidos nos seus grosos abrigos e entregados, como sempre, aos seus instrumentos musicais.
A idea de tocar no tellado, que fixo tolear a medio Londres, xurdiu como parte do proxecto de gravación do disco Let It Be (1970), no que a banda quería filmar o proceso creativo para elaborar un documental e culminar cunha actuación en vivo.
Tras varios proxectos infrutuosos, os Beatles, que levaban anos sen saír de xira e achábanse inmersos en agres disputas persoais, acordaron tocar no tellado de Apple Records.
O citado xoves, pois, ao mediodía, hora á que adoitaban actuar cando fixeron os seus primeiros pasos no club The Cavern de Liverpool, Lennon, McCartney, Harrison e Starr presentáronse na terraza, acompañados do teclista Billy Preston e dos cámaras de rodaxe.
Os Beatles tocaron cinco cancións: Get Back (tres veces), Dont Let Me Down (dúas veces), I've Got A Feeling (dúas veces), One After 909 e Dig A Pony.
Así mesmo, o cuarteto interpretou unha breve versión do himno nacional británico, o God Save The Queen, e un curto ensaio de I Want You (She's Xo Heavy).
Foron 42 minutos de puro rock interrompidos por axentes de Scotland Yard, que accederon á azotea e ordenaron deter o concerto, mentres o caos apoderábase de Saville Row.
«Se me decepcionou a policía con algo, foi o que non nos arrestase. Fose xenial terminar o concerto na azotea cun titular 'Beatles acaban concerto no cárcere», chancearía máis tarde Ringo Starr.
De feito, o espectáculo podería durar máis de non ser polas queixas dun comerciante de la do inmoble adxacente, que tachou a sesión de «vergoña absoluta» e esixiu o fin de «este maldito ruído».
A efeméride do histórico concerto non pasou hoxe desapercibida en Londres, onde decenas de admiradores da banda, entre eles membros do Club Británico de Fans dos Beatles, congregáronse ante o número 3 de Saville Row para poder visitar a terraza.
Admiradores e turistas fixéronse fotos ante a porta da antiga sede de Apple Records, un elegante edificio de ladrillo visto, onde tamén se atopaba o londiniense Mark Smith, de 47 anos, quen viu cos seus propios ollos o «concerto da azotea».
«Eu -relatou a EFE un nostálxico Smith- estaba aquí co meu pai e a miña nai. Tiña sete anos. Estabamos de compras, escoitamos música e achegámonos.
Texto vía La Voz de Galicia.
Get back
Don´t let me down
Unha película
Unha web
E se algún día se vos presenta Emilio, decídelle que si.


Ah, que non volo dixera... si, o xogo está en inglés. Pero a estas alturas, non me digades que este vai ser un problema para xente tan preparada como vós, non?Esta é a nosa proposta: un mundo reinado pola esperanza das palabras, palabras sublimes que permiten melodías, risos, soños... PAZ.
Xesto simbólico o das Bibliotecas Escolares, que novamente unen voces, azos e esperanzas. A través do mosaico que supón, por fin na nosa comunidade, a integración de diferentes cores, razas, linguas... chega a poesía capaz de expresar unha mesma arela. O frenesí da humanidade dominado pola forza da palabra. Unidos contra a ignominia da morte inxusta, das violacións das mulleres, da violencia extrema, da existencia dos nenos-soldado, da vinganza. Optamos polo silencio das palabras, da súa mudez. Porque a súa música festexe os días de coñecemento. Porque os aloumiños que desprenden estas balas sexan quen de recargar o porvir. Porque o nosos pentagramas debuxen as fusas non confusas da ilusión, do mañá cargado de bombas de papel. Papeis que falan de sorrisos, de amores, de xustizas. Papeis convertidos en poesía.
Hoxe, o noso alumnado, dende esas diferenzas que os converten en iguais, transfórmanse en trasnos portadores de equidade. Dende o pasado poético ao presente sonoro, ao futuro harmonioso.
AS POTENTES "ARMAS" DOS EXERCITOS ALIADOS
OS "DISPAROS" DENDE "O SEGREL DO PENEDO"
"Soldado" (Celso Emilio Ferreiro)
"Guerra e Paz" (Sofía M. Colaço)
"Belchite" (Miguel Labordeta)
"Think of Others" (Mahmoud D)
"Als die Nazis..." (M. Niemöler)
"Txoria Txori" (Mikel Laboa)
"Txoria Txori" (Mikel Laboa)
"Podries..." (Joana Raspall)
Albert, Mariona, Clara, Núria P., Núria S., Àurea, Sara, Laia, Rkia y Eloy
Hegoak ebaki banizkio
nerea izango zen,
ez zuen aldegingo.
Bainan, honela
ez zen gehiago txoria izango
eta nik...
txoria nuen maite.
Si le hubiera cortado las alas,
habría sido mío,
no habría escapado.
Pero así,
habría dejado de ser pájaro.
Y yo...
yo lo que amaba era un pájaro.
te celebración, como ocurrió el año pasado así como en otras fechas señaladas, los blogs de las Bibliotecas Escolares Gallegas decidimos unirnos para decir BASTA YA!!. Basta ya de tanta violencia, de tanto horror, de tanta barbarie...Dolors, la tutora de sexto, nos explica que la música que introduce y termina el poema, ha sido compuesta por Davir Esterri y pertenece a la obra "Rock Jove per Sarajevo" que los alumnos del "IES María Rúbies" de Lleida representaron en marzo de 2003
No os perdais mañana la entrada "30 DE XANEIRO, CONSPIRACIÓN POLA PAZ !!
Unha mostra de arte urbano que mestura luz e fotografía.
Derrubemos todo tipo de muros, non só aqueles que nos separan físicamente...
Hoxe, "O Segrel do Penedo" convértese no blog do CEIP Os Casais, os nosos veciños e amigos, que aínda non saíron á blogosfera, pero que esperamos axiña formen parte desta tolemia colectiva.
Grazas Maribel-Xarela por permitirnos, a través destes vídeos, estar unha miaxiña máis preto de vós e facernos reflexionar, unha vez máis, sobre as terribles consecuencias das guerras.
"Malditas sexan as guerras e os canaias que as apoian"
Julio Anguita (Vía)
Pero é que tamén podemos utilizar vídeos... E que mellor que facer a proba cunha das últimas actividades realizadas e coa que tanto disfrutamos. Podedes visionar primeiro o vídeo e logo comezar o xogo, pero se estades seguros de que no obradoiro aprendíchedes todo sobre as Regueifas dádelle ao "Start" e a xogaaaaar!!!
Que vos parece, é chulo, eh?
Estamos de acordo, pero aínda así, seguiremos vendo outras posibilidades que a Web nos ofrece, que non son poucas, o problema é, como sempre, o tempo, e non precisamente o atmosférico...
Actualizado o luns 26 de xaneiro pois queremos pedir disculpas ao blog Locus Amoenus, blog de Historia da Arte de 2º de Bacharelato do IES Alagón, xa que esquecimos poñer que foi na súa entrada do 3 de decembro onde atopamos este novo recurso.
Ademáis ten algo que nos gusta moito. Os cambios dos temas fanse automáticamente, só temos que entrar nos nosos arquivos en Ivoon e seleccionar as cancións que queremos oir e aparecerán automáticamente no reprodutor do noso blog. Non hai que modificar códigos, nin tocar nada. Está ben, nonsi?. Nós levamos uns días probándoo e gústanos.